Επόμενος μας προορισμός είναι....
ΚΟΡΙΝΘΟΣ
ΑΞΙΟΘΕΑΤΑ
1) ΑΡΧΑΙΑ ΚΟΡΙΝΘΟΣ
Ο περίφημος και επιβλητικός, ακόμη και σήμερα, αρχαϊκός ναός του Απόλλωνα, με τους μονολιθικούς δωρικούς κίονες από τους οποίους εφτά παραμένουν όρθιοι σε περίοπτη θέση πάνω από τα ερείπια της αγοράς.
Ο ναός χτίστηκε περί το 530 π.Χ. Η αγορά είχε μορφή ορθογωνίου και διαστάσεις 160 μέτρα μήκος και 70 πλάτος. Τα κυριότερα κτίσματα που την περιβάλλουν είναι η νότια στοά, που σχηματίζεται από σειρά ομοιόμορφων καταστημάτων, καθένα από τα οποία ήταν χωρισμένο σε δύο δωμάτια. Μπροστά στα καταστήματα υπάρχει διπλή σειρά κιονοστοιχίας.
Το Ωδείο, το οποίο κατασκευάστηκε στο τέλος του 1ου αιώνα μ.Χ., ανακαινίστηκε από τον Ηρώδη τον Αττικό και δημιουργήθηκε τότε η αυλή του με στοές γύρω, η οποία έφερε το ωδείο πλησιέστερα στο θέατρο.
Το κοίλον του (κερκίδες) υπολογίζεται πως ήταν χωρητικότητας 18.000 θεατών. Στην αρχή του 3ου μ.Χ. αιώνα η ορχήστρα μετατράπηκε σε ρωμαϊκή αρένα για θηριομαχίες. Βόρεια του θεάτρου εντοπίζονται λείψανα του γυμνασίου.
Τέλος, το Ασκληπιείο κοντά στην πηγή Λέρνα. Η ανασκαφή έδειξε πως το Ασκληπιείο είναι σκαλισμένο κατά το μεγαλύτερο μέρος στο βράχο. Ο ναός είχε διαστάσεις 14,93Χ8,32 μέτρα με σηκό και πρόναο με τέσσερις δωρικούς κίονες μπροστά.
2) ΔΙΟΛΚΟΣ
Το λιμάνι του Λεχαίου, ήταν το βασικό λιμάνι - επίνειο της Αρχαίας Κορίνθου, ένα θαύμα τεχνογνωσίας και τεχνολογίας, που αντιγράφτηκε από τους Καρχηδονίους αρχικά και τους Ρωμαίους στη συνέχεια. Πήρε το όνομά του από τον Λέχη, γιό της Πειρήνης και του Ποσειδώνα. Βρίσκεται στον Κορινθιακό κόλπο και συνδεόταν με την πόλη της Κορίνθου με μακριά τείχη, συνολικού μήκους 2.300μ. Ανάμεσα στα τείχη, υπήρχε η διάσημη οδός του Λεχαίου. Το λιμάνι, που είχε δύο τμήματα, το εμπορικό και τον πολεμικό ναύσταθμο, ήταν εξ’ ολοκλήρου τεχνητό. Είχε τρεις εσωτερικές λιμενολεκάνες και τρια εξωτερικά λιμάνια. Τα μπάζα από τις εκσκαφές, σωρεύτηκαν σε δύο λοφίσκους, έτσι ώστε να εξασφαλίζονται οι εσωτερικές λιμενολεκάνες από τους ισχυρούς βόρειους ανέμους, οι οποίοι υπάρχουν ακόμα. Κατά μήκος των λιμανιών κατασκευάστηκαν πέτρινες προβλήτες, μώλοι, κυματοθραύστες, ράμπες, συνολικού μήκους 7χλμ, καθώς και μεγάλος αριθμός αποθηκών και άλλων λιμενικών εγκαταστάσεων για τους χιλιάδες τόνους εμπορευμάτων από και προ τις αποικίες της Κορίνθου και στα ΝΔ ένας τεράστιος αριθμός από ναυπηγικές εγκαταστάσεις, όπου ναυπηγούνται τριήρεις για λογαριασμό άλλων πόλεων-κρατών, δημιουργώντας την πρώτη ναυτική πολεμική βιομηχανία, η οποία προσομοιάζει της σημερινής.
4) ΙΟΥΣΤΙΑΝΕΙΟ ΤΕΙΧΟΣ
Η περιοχή του Ισθμού της Κορίνθου ήταν πάντα μία στρατηγική περιοχή και πάντα οι Κορίνθιοι την είχαν οχυρώσει με σειρά από οχυρωματικά έργα.
Τα πρώτα ίχνη τείχους, τα οποία ακολουθούν το σωζόμενο τείχος, που αποκαλείται «Ιουστινιάνειο» από τον Βυζαντινό Αυτοκράτορα Ιουστινιανό, ο οποίος, το ανακαίνισε και το επεξέτεινε τον 6ο μΧ αιώνα, έχουν κατασκευαστεί την Μυκηναϊκή Περίοδο.
Το 480πΧ, κατά τους Περσικούς Πολέμους, γίνεται μεγάλη και εκτεταμένη ανακατασκευή του Τείχους, του οποίου η σημασία για τους αμυνόμενους Έλληνες είναι τόσο μεγάλη που ονομάζεται «Πανελλήνιο Τείχος».
Ο Θεοδόσιος Β΄ (408-451μ.Χ.). ανακαινίζει το τείχος για να προστατέψει την Πελοπόννησο από τις επιδρομές του Αλάριχου. Στη συνέχεια ο Ιουστινιανός θα το ανακατασκεύασει πλήρως και το 14ο αιώνα μΧ, ο αυτοκράτορας Μανουήλ Β΄ Παλαιολόγος, ο οποίος επέβλεψε προσωπικά τις εργασίες, το τείχος ανοικοδομήθηκε για να αποκρουστούν οι Τούρκοι.
Το 1446 όμως, το τείχος υποχώρησε στους βομβαρδισμούς του Τούρκου σουλτάνου Μουράτ Β΄ και κυριεύτηκε. Το 1452 ο σουλτάνος Μεχμέτ Β΄ έστειλε τον Τουραχάν που πέρασε το Εξαμίλιο παρά την γενναία άμυνα από τους βυζαντινούς.
Το τείχος έχει μήκος 7,5 χλμ και πλάτος περίπου 3,00μ. και ενισχύεται σε τακτά διαστήματα με 67 τετράγωνους πύργους που εξέχουν της τειχογραμμής με ομαλή διαμόρφωση. Η θεμελίωση του είναι πάνω στον φυσικό βράχο και ακολουθεί την διαμόρφωση του εδάφους σε όλο το μήκος του. Στην εξωτερική του όψη έχουν χρησιμοποιηθεί λαξευμένοι δόμοι από κορινθιακό ψαμμίτη, ένα μέρος των οποίων προέρχεται από τα γειτονικά ιερά του Ίσθμιου Ποσειδώνα, το Παλαιμόνιο κ.α. Επίσης, έχουν ενσωματωθεί στη δομή του πολλά αρχιτεκτονικά μέλη όπως βάσεις, σπόνδυλοι, κορμοί κιόνων, τμήματα επιστυλίων , τμήματα γείσων, πλάκες κλπ.
5) ΑΡΧΑΙΟ ΣΤΑΔΙΟ ΙΣΘΜΙΩΝ
Το στάδιο αυτό κατασκευάστηκε περίπου τον 4ο πΧ αιώνα και κοντά στην αφετηρία του υπήρχε ο ναός του Παλαίμονα, προς τιμήν του οποίου καθιερώθηκαν οι αγώνες των Ισθμίων. Στη συνέχεια, μετά την καταστροφή της Κορίνθου από του Ρωμαίους, κατασκευάστηκε καινούργιο στάδιο από το οποίο σώζονται ελάχιστα κατάλοιπα.
6) ΜΟΥΣΕΙΟ ΑΡΧΑΙΑΣ ΚΟΡΙΝΘΟΥ
Το Μουσείο της Αρχαίας Κορίνθου είναι ένα από τα μεγαλύτερα της Ελλάδος, όσον αφορά τον πλούτο και την ποιότητα των ευρημάτων που εκτίθενται.
Ακόμα εκτίθεται μία σπάνια αρχαϊκή Σφίγγα του 6ου πΧ αιώνα, σε άριστη σχεδόν κατάσταση, δείγμα ώριμης αρχαϊκής τεχνοτροπίας της Κορινθιακής σχολής.
Υπάρχουν ακόμη πολύτιμα εκθέματα κεραμικής της γεωμετρικής, αρχαϊκής και κλασικής εποχής με εξαιρετικά δείγματα της πρωτοκορινθιακής κεραμικής, καθώς και πλούσια συλλογή από ρωμαϊκά ευρήματα, αγάλματα αυτοκρατόρων, χειρουργικά εργαλεία, σκεύη, νομίσματα.
7) ΛΑΟΓΡΑΦΙΚΟ ΜΟΥΣΕΙΟ
Το μουσείο βρίσκεται στο κέντρο της πόλης της Κορίνθου, δίπλα από τη πλατεία Ελευθερίου Βενιζέλου (Φλοίσβος) και όπισθεν της στρατιωτικής Λέσχης Κορίνθου και περιβάλλεται από μια μικρή πλατεία όπου έχει στηθεί η προτομή της ιδρύτριας του. Στεγάζεται σε ιδιόκτητο τριώροφο κτίριο, που ανεγέρθηκε με δαπάνες της δωρήτριάς του και την αρωγή του Υπουργείου Πολιτισμού, σε οικόπεδο που παραχωρήθηκε από το Ελληνικό Δημόσιο.
Ο Δήμος Κορινθίων συμπαραστάθηκε σε όλες τις φάσεις ανέγερσης του κτιρίου,το οποίο κτίσθηκε σε σχέδια του ακαδημαϊκού Σόλωνος Κυδωνιάτη, μελέτες του μηχανικού Αρ. Παπαθάνου καθώς και του μηχανολόγου Ιωάννη Γαρταγάνη. Τη προσπάθεια αυτή, στήριξαν ομόλογα Ιδρύματα και πλειάδα ειδικών, με σκοπό τη τεκμηρίωση των συλλογών και του σχεδιασμού της μόνιμης έκθεσης του Μουσείου, όπως το κέντρο ¨Έρευνας και Λαογραφίας της Ακαδημίας Αθηνών, τα Μουσεία Μπενάκη, Ελληνικής Λαϊκής Τέχνης και το Εθνικό Ιστορικό.
8) ΚΤΙΡΙΟ ΔΙΑΤΗΡΗΤΕΟ ΣΤΑ ΕΞΑΜΙΛΙΑ
Το Δημοτικό Σχολείο στο ΔΔ Εξαμιλίων έχει κηρυχθεί διατηρητέο μνημείο από το ΥΠΕΧΩΔΕ, καθώς αποτελεί ένα εξαιρετικό δείγμα σχολικής αρχιτεκτονικής της εποχής του Μεσοπολέμου.
Κατασκευάστηκε αμέσως μετά τον σεισμό του 1928 με τον τίτλο «Διδακτήριο Εξαμιλίων» και από τότε έως σήμερα δεν έχει απωλέσει τον παιδευτικό του χαρακτήρα.
Ο σκελετός του είναι από οπλισμένο σκυρόδεμα, ενώ η φέρουσα τοιχοποιϊα είναι από συμπαγή οπτοπλινθοδομή (τούβλα), η οποία προσφέρει εξαιρετική μόνωση, ενώ η σκεπή του αποτελείται από ξύλινο σκελετό που έχει επένδυση γαλλικού τύπου κεραμιδιών, τα οποία εκείνη την εποχή άρχισαν να εισάγονται στην ελληνική αρχιτεκτονική.
για περισσοτερες πληροφοριες πατηστε εδω για ξενοδοχεια πατηστε εδω
ΚΑΛΑ ΝΑ ΠΕΡΑΣΕΤΕ...
Βyathanna
|
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου